Ang 290

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿਨਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਦੀਆ ॥

so kiau bisarai jin sabh kichh dheeaa ||

Why forget Him, who has given us everything?

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿ ਜੀਵਨ ਜੀਆ ॥

so kiau bisarai j jeevan jeeaa ||

Why forget Him, who is the Life of the living beings?

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ॥

so kiau bisarai j agan meh raakhai ||

Why forget Him, who preserves us in the fire of the womb?

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕੋ ਬਿਰਲਾ ਲਾਖੈ ॥

gur prasaadh ko biralaa laakhai ||

By Guru's Grace, rare is the one who realizes this.

ਸੋ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਜਿ ਬਿਖੁ ਤੇ ਕਾਢੈ ॥

so kiau bisarai j bikh te kaaddai ||

Why forget Him, who lifts us up out of corruption?

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਟੂਟਾ ਗਾਢੈ ॥

janam janam kaa TooTaa gaaddai ||

Those separated from Him for countless lifetimes, are re-united with Him once again.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਤਤੁ ਇਹੈ ਬੁਝਾਇਆ ॥

gur poorai tat ihai bujhaiaa ||

Through the Perfect Guru, this essential reality is understood.

ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਨਾਨਕ ਜਨ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥

prabh apanaa naanak jan dhiaaiaa ||4||

O Nanak, God's humble servants meditate on Him. ||4||

ਸਾਜਨ ਸੰਤ ਕਰਹੁ ਇਹੁ ਕਾਮੁ ॥

saajan sa(n)t karahu ih kaam ||

O friends, O Saints, make this your work.

ਆਨ ਤਿਆਗਿ ਜਪਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥

aan tiaag japahu har naam ||

Renounce everything else, and chant the Name of the Lord.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਖ ਪਾਵਹੁ ॥

simar simar simar sukh paavahu ||

Meditate, meditate, meditate in remembrance of Him, and find peace.

ਆਪਿ ਜਪਹੁ ਅਵਰਹ ਨਾਮੁ ਜਪਾਵਹੁ ॥

aap japahu avareh naam japaavahu ||

Chant the Naam yourself, and inspire others to chant it.

ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਤਰੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥

bhagat bhai tareeaai sa(n)saar ||

By loving devotional worship, you shall cross over the world-ocean.

ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਤਨੁ ਹੋਸੀ ਛਾਰੁ ॥

bin bhagatee tan hosee chhaar ||

Without devotional meditation, the body will be just ashes.

ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ਸੂਖ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ॥

sarab kaliaan sookh nidh naam ||

All joys and comforts are in the treasure of the Naam.

ਬੂਡਤ ਜਾਤ ਪਾਏ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥

booddat jaat paae bisraam ||

Even the drowning can reach the place of rest and safety.

ਸਗਲ ਦੂਖ ਕਾ ਹੋਵਤ ਨਾਸੁ ॥

sagal dhookh kaa hovat naas ||

All sorrows shall vanish.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਨਤਾਸੁ ॥੫॥

naanak naam japahu gunataas ||5||

O Nanak, chant the Naam, the treasure of excellence. ||5||

ਉਪਜੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਚਾਉ ॥

aupajee preet prem ras chaau ||

Love and affection, and the taste of yearning, have welled up within;

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਇਹੀ ਸੁਆਉ ॥

man tan a(n)tar ihee suaau ||

within my mind and body, this is my purpose:

ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਪੇਖਿ ਦਰਸੁ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

netrahu pekh dharas sukh hoi ||

beholding with my eyes His Blessed Vision, I am at peace.

ਮਨੁ ਬਿਗਸੈ ਸਾਧ ਚਰਨ ਧੋਇ ॥

man bigasai saadh charan dhoi ||

My mind blossoms forth in ecstasy, washing the feet of the Holy.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਰੰਗੁ ॥

bhagat janaa kai man tan ra(n)g ||

The minds and bodies of His devotees are infused with His Love.

ਬਿਰਲਾ ਕੋਊ ਪਾਵੈ ਸੰਗੁ ॥

biralaa kouoo paavai sa(n)g ||

Rare is the one who obtains their company.

ਏਕ ਬਸਤੁ ਦੀਜੈ ਕਰਿ ਮਇਆ ॥

ek basat dheejai kar miaa ||

Show Your mercy - please, grant me this one request:

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥

gur prasaadh naam jap liaa ||

by Guru's Grace, may I chant the Naam.

ਤਾ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

taa kee upamaa kahee na jai ||

His Praises cannot be spoken;

ਨਾਨਕ ਰਹਿਆ ਸਰਬ ਸਮਾਇ ॥੬॥

naanak rahiaa sarab samai ||6||

O Nanak, He is contained among all. ||6||

ਪ੍ਰਭ ਬਖਸੰਦ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ॥

prabh bakhasa(n)dh dheen dhiaal ||

God, the Forgiving Lord, is kind to the poor.

ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਸਦਾ ਕਿਰਪਾਲ ॥

bhagat vachhal sadhaa kirapaal ||

He loves His devotees, and He is always merciful to them.

ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਪਾਲ ॥

anaath naath gobi(n)dh gupaal ||

The Patron of the patronless, the Lord of the Universe, the Sustainer of the world,

ਸਰਬ ਘਟਾ ਕਰਤ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

sarab ghaTaa karat pratipaal ||

the Nourisher of all beings.

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾਰ ॥

aadh purakh kaaran karataar ||

The Primal Being, the Creator of the Creation.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰ ॥

bhagat janaa ke praan adhaar ||

The Support of the breath of life of His devotees.

ਜੋ ਜੋ ਜਪੈ ਸੁ ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ॥

jo jo japai su hoi puneet ||

Whoever meditates on Him is sanctified,

ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਲਾਵੈ ਮਨ ਹੀਤ ॥

bhagat bhai laavai man heet ||

focusing the mind in loving devotional worship.

ਹਮ ਨਿਰਗੁਨੀਆਰ ਨੀਚ ਅਜਾਨ ॥

ham niraguneeaar neech ajaan ||

ਨਾਨਕ ਤੁਮਰੀ ਸਰਨਿ ਪੁਰਖ ਭਗਵਾਨ ॥੭॥

naanak tumaree saran purakh bhagavaan ||7||

Nanak has entered Your Sanctuary, O Supreme Lord God. ||7||

ਸਰਬ ਬੈਕੁੰਠ ਮੁਕਤਿ ਮੋਖ ਪਾਏ ॥

sarab baiku(n)Th mukat mokh paae ||

Everything is obtained: the heavens, liberation and deliverance,

ਏਕ ਨਿਮਖ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਏ ॥

ek nimakh har ke gun gaae ||

if one sings the Lord's Glories, even for an instant.

ਅਨਿਕ ਰਾਜ ਭੋਗ ਬਡਿਆਈ ॥

anik raaj bhog baddiaaiee ||

So many realms of power, pleasures and great glories,

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਕਥਾ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥

har ke naam kee kathaa man bhaiee ||

come to one whose mind is pleased with the Sermon of the Lord's Name.

ਬਹੁ ਭੋਜਨ ਕਾਪਰ ਸੰਗੀਤ ॥

bahu bhojan kaapar sa(n)geet ||

Abundant foods, clothes and music

ਰਸਨਾ ਜਪਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨੀਤ ॥

rasanaa japatee har har neet ||

come to one whose tongue continually chants the Lord's Name, Har, Har.

ਭਲੀ ਸੁ ਕਰਨੀ ਸੋਭਾ ਧਨਵੰਤ ॥

bhalee su karanee sobhaa dhanava(n)t ||

His actions are good, he is glorious and wealthy;

ਹਿਰਦੈ ਬਸੇ ਪੂਰਨ ਗੁਰ ਮੰਤ ॥

hiradhai base pooran gur ma(n)t ||

the Mantra of the Perfect Guru dwells within his heart.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਪ੍ਰਭ ਦੇਹੁ ਨਿਵਾਸ ॥

saadhasa(n)g prabh dheh nivaas ||

O God, grant me a home in the Company of the Holy.

ਸਰਬ ਸੂਖ ਨਾਨਕ ਪਰਗਾਸ ॥੮॥੨੦॥

sarab sookh naanak paragaas ||8||20||

All pleasures, O Nanak, are so revealed. ||8||20||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਸਰਗੁਨ ਨਿਰਗੁਨ ਨਿਰੰਕਾਰ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧੀ ਆਪਿ ॥

saragun niragun nira(n)kaar su(n)n samaadhee aap ||

He possesses all qualities; He transcends all qualities; He is the Formless Lord. He Himself is in Primal Samaadhi.

ਆਪਨ ਕੀਆ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਹੀ ਫਿਰਿ ਜਾਪਿ ॥੧॥

aapan keeaa naanakaa aape hee fir jaap ||1||

Through His Creation, O Nanak, He meditates on Himself. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

asaTapadhee ||

Ashtapadee:

ਜਬ ਅਕਾਰੁ ਇਹੁ ਕਛੁ ਨ ਦ੍ਰਿਸਟੇਤਾ ॥

jab akaar ih kachh na dhirasaTetaa ||

When this world had not yet appeared in any form,

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਤਬ ਕਹ ਤੇ ਹੋਤਾ ॥

paap pu(n)n tab keh te hotaa ||

who then committed sins and performed good deeds?

ਜਬ ਧਾਰੀ ਆਪਨ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ॥

jab dhaaree aapan su(n)n samaadh ||

When the Lord Himself was in Profound Samaadhi,

ਤਬ ਬੈਰ ਬਿਰੋਧ ਕਿਸੁ ਸੰਗਿ ਕਮਾਤਿ ॥

tab bair birodh kis sa(n)g kamaat ||

then against whom were hate and jealousy directed?

ਜਬ ਇਸ ਕਾ ਬਰਨੁ ਚਿਹਨੁ ਨ ਜਾਪਤ ॥

jab is kaa baran chihan na jaapat ||

When there was no color or shape to be seen,

ਤਬ ਹਰਖ ਸੋਗ ਕਹੁ ਕਿਸਹਿ ਬਿਆਪਤ ॥

tab harakh sog kahu kiseh biaapat ||

then who experienced joy and sorrow?

ਜਬ ਆਪਨ ਆਪ ਆਪਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ॥

jab aapan aap aap paarabraham ||

When the Supreme Lord Himself was Himself All-in-all,

ਤਬ ਮੋਹ ਕਹਾ ਕਿਸੁ ਹੋਵਤ ਭਰਮ ॥

tab moh kahaa kis hovat bharam ||

then where was emotional attachment, and who had doubts?