Ang 282

ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਗਲ ਮਹਿ ਆਪਿ ॥

aape aap sagal meh aap ||

He Himself is All-in-Himself.

ਅਨਿਕ ਜੁਗਤਿ ਰਚਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥

anik jugat rach thaap uthaap ||

In His many ways, He establishes and disestablishes.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਖੰਡ ॥

abinaasee naahee kichh kha(n)dd ||

He is Imperishable; nothing can be broken.

ਧਾਰਣ ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥

dhaaran dhaar rahio brahama(n)dd ||

He lends His Support to maintain the Universe.

ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਪੁਰਖ ਪਰਤਾਪ ॥

alakh abhev purakh parataap ||

Unfathomable and Inscrutable is the Glory of the Lord.

ਆਪਿ ਜਪਾਏ ਤ ਨਾਨਕ ਜਾਪ ॥੬॥

aap japaae ta naanak jaap ||6||

As He inspires us to meditate, O Nanak, so do we meditate. ||6||

ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਸੁ ਸੋਭਾਵੰਤ ॥

jin prabh jaataa su sobhaava(n)t ||

Those who know God are glorious.

ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਉਧਰੈ ਤਿਨ ਮੰਤ ॥

sagal sa(n)saar udharai tin ma(n)t ||

The whole world is redeemed by their teachings.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥

prabh ke sevak sagal udhaaran ||

God's servants redeem all.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਨ ॥

prabh ke sevak dhookh bisaaran ||

God's servants cause sorrows to be forgotten.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਿਰਪਾਲ ॥

aape mel le kirapaal ||

The Merciful Lord unites them with Himself.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥

gur kaa sabadh jap bhe nihaal ||

Chanting the Word of the Guru's Shabad, they become ecstatic.

ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥

aun kee sevaa soiee laagai ||

He alone is committed to serve them,

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਬਡਭਾਗੈ ॥

jis no kirapaa kareh baddabhaagai ||

upon whom God bestows His Mercy, by great good fortune.

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪਾਵਹਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥

naam japat paaveh bisraam ||

Those who chant the Naam find their place of rest.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਕਉ ਊਤਮ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੭॥

naanak tin purakh kau uootam kar maan ||7||

O Nanak, respect those persons as the most noble. ||7||

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥

jo kichh karai su prabh kai ra(n)g ||

Whatever you do, do it for the Love of God.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ॥

sadhaa sadhaa basai har sa(n)g ||

Forever and ever, abide with the Lord.

ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਹੋਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥

sahaj subhai hovai so hoi ||

By its own natural course, whatever will be will be.

ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਇ ॥

karanaihaar pachhaanai soi ||

Acknowledge that Creator Lord;

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਜਨ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ॥

prabh kaa keeaa jan meeTh lagaanaa ||

God's doings are sweet to His humble servant.

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਨਾ ॥

jaisaa saa taisaa dhirasaTaanaa ||

As He is, so does He appear.

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

jis te upaje tis maeh samaae ||

From Him we came, and into Him we shall merge again.

ਓਇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨ ਉਨਹੂ ਬਨਿ ਆਏ ॥

oi sukh nidhaan unahoo ban aae ||

He is the treasure of peace, and so does His servant become.

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਿ ਦੀਨੋ ਮਾਨੁ ॥

aapas kau aap dheeno maan ||

Unto His own, He has given His honor.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਏਕੋ ਜਾਨੁ ॥੮॥੧੪॥

naanak prabh jan eko jaan ||8||14||

O Nanak, know that God and His humble servant are one and the same. ||8||14||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨਨਹਾਰ ॥

sarab kalaa bharapoor prabh birathaa jaananahaar ||

God is totally imbued with all powers; He is the Knower of our troubles.

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੀਐ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥

jaa kai simaran udhareeaai naanak tis balihaar ||1||

Meditating in remembrance on Him, we are saved; Nanak is a sacrifice to Him. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

asaTapadhee ||

Ashtapadee:

ਟੂਟੀ ਗਾਢਨਹਾਰ ਗੋੁਪਾਲ ॥

TooTee gaaddanahaar guopaal ||

The Lord of the World is the Mender of the broken.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

sarab jeeaa aape pratipaal ||

He Himself cherishes all beings.

ਸਗਲ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਸੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

sagal kee chi(n)taa jis man maeh ||

The cares of all are on His Mind;

ਤਿਸ ਤੇ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

tis te birathaa koiee naeh ||

no one is turned away from Him.

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥

re man mere sadhaa har jaap ||

O my mind, meditate forever on the Lord.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

abinaasee prabh aape aap ||

The Imperishable Lord God is Himself All-in-all.

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥

aapan keeaa kachhoo na hoi ||

By one's own actions, nothing is accomplished,

ਜੇ ਸਉ ਪ੍ਰਾਨੀ ਲੋਚੈ ਕੋਇ ॥

je sau praanee lochai koi ||

even though the mortal may wish it so, hundreds of times.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਕਿਛੁ ਕਾਮ ॥

tis bin naahee terai kichh kaam ||

Without Him, nothing is of any use to you.

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥

gat naanak jap ek har naam ||1||

Salvation, O Nanak, is attained by chanting the Name of the One Lord. ||1||

ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥

roopava(n)t hoi naahee mohai ||

One who is good-looking should not be vain;

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥

prabh kee jot sagal ghaT sohai ||

the Light of God is in all hearts.

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥

dhanava(n)taa hoi kiaa ko garabai ||

Why should anyone be proud of being rich?

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥

jaa sabh kichh tis kaa dheeaa dharabai ||

All riches are His gifts.

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥

at sooraa je kouoo kahaavai ||

One may call himself a great hero,

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥

prabh kee kalaa binaa keh dhaavai ||

but without God's Power, what can anyone do?

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥

je ko hoi bahai dhaataar ||

One who brags about giving to charities

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥

tis dhenahaar jaanai gaavaar ||

the Great Giver shall judge him to be a fool.

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥

jis gur prasaadh tooTai hau rog ||

One who, by Guru's Grace, is cured of the disease of ego

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥

naanak so jan sadhaa arog ||2||

- O Nanak, that person is forever healthy. ||2||

ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

jiau ma(n)dhar kau thaamai tha(n)man ||

As a palace is supported by its pillars,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

tiau gur kaa sabadh maneh asatha(n)man ||

so does the Guru's Word support the mind.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

jiau paakhaan naav chaR tarai ||

As a stone placed in a boat can cross over the river,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

praanee gur charan lagat nisatarai ||

so is the mortal saved, grasping hold of the Guru's Feet.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

jiau a(n)dhakaar dheepak paragaas ||

As the darkness is illuminated by the lamp,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

gur dharasan dhekh man hoi bigaas ||

so does the mind blossom forth, beholding the Blessed Vision of the Guru's Darshan.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥ ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

jiau mahaa udhiaan meh maarag paavai || tiau saadhoo sa(n)g mil jot pragaTaavai ||

The path is found through the great wilderness by joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and one's light shines forth.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

tin sa(n)tan kee baachhau dhoor ||

I seek the dust of the feet of those Saints;

ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥

naanak kee har lochaa poor ||3||

O Lord, fulfill Nanak's longing! ||3||

ਮਨ ਮੂਰਖ ਕਾਹੇ ਬਿਲਲਾਈਐ ॥

man moorakh kaahe bilalaieeaai ||

O foolish mind, why do you cry and bewail?