Ang 263

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥੩॥

naanak taa kai laagau paae ||3||

Nanak grasps the feet of those humble beings. ||3||

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ॥

prabh kaa simaran sabh te uoochaa ||

The remembrance of God is the highest and most exalted of all.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੇ ਮੂਚਾ ॥

prabh kai simaran udhare moochaa ||

In the remembrance of God, many are saved.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥

prabh kai simaran tirasanaa bujhai ||

In the remembrance of God, thirst is quenched.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਝੈ ॥

prabh kai simaran sabh kichh sujhai ||

In the remembrance of God, all things are known.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਨਾਹੀ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸਾ ॥

prabh kai simaran naahee jam traasaa ||

In the remembrance of God, there is no fear of death.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ॥

prabh kai simaran pooran aasaa ||

In the remembrance of God, hopes are fulfilled.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥

prabh kai simaran man kee mal jai ||

In the remembrance of God, the filth of the mind is removed.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥

a(n)mirat naam ridh maeh samai ||

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is absorbed into the heart.

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਬਸਹਿ ਸਾਧ ਕੀ ਰਸਨਾ ॥

prabh jee baseh saadh kee rasanaa ||

God abides upon the tongues of His Saints.

ਨਾਨਕ ਜਨ ਕਾ ਦਾਸਨਿ ਦਸਨਾ ॥੪॥

naanak jan kaa dhaasan dhasanaa ||4||

Nanak is the servant of the slave of His slaves. ||4||

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਧਨਵੰਤੇ ॥

prabh kau simareh se dhanava(n)te ||

Those who remember God are wealthy.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਪਤਿਵੰਤੇ ॥

prabh kau simareh se pativa(n)te ||

Those who remember God are honorable.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਨ ॥

prabh kau simareh se jan paravaan ||

Those who remember God are approved.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਧਾਨ ॥

prabh kau simareh se purakh pradhaan ||

Those who remember God are the most distinguished persons.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸਿ ਬੇਮੁਹਤਾਜੇ ॥

prabh kau simareh s bemuhataaje ||

Those who remember God are not lacking.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸਿ ਸਰਬ ਕੇ ਰਾਜੇ ॥

prabh kau simareh s sarab ke raaje ||

Those who remember God are the rulers of all.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥

prabh kau simareh se sukhavaasee ||

Those who remember God dwell in peace.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

prabh kau simareh sadhaa abinaasee ||

Those who remember God are immortal and eternal.

ਸਿਮਰਨ ਤੇ ਲਾਗੇ ਜਿਨ ਆਪਿ ਦਇਆਲਾ ॥

simaran te laage jin aap dhiaalaa ||

They alone hold to the remembrance of Him, unto whom He Himself shows His Mercy.

ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੀ ਮੰਗੈ ਰਵਾਲਾ ॥੫॥

naanak jan kee ma(n)gai ravaalaa ||5||

Nanak begs for the dust of their feet. ||5||

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ॥

prabh kau simareh se paraupakaaree ||

Those who remember God generously help others.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥

prabh kau simareh tin sadh balihaaree ||

Those who remember God - to them, I am forever a sacrifice.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਮੁਖ ਸੁਹਾਵੇ ॥

prabh kau simareh se mukh suhaave ||

Those who remember God - their faces are beautiful.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਸੂਖਿ ਬਿਹਾਵੈ ॥

prabh kau simareh tin sookh bihaavai ||

Those who remember God abide in peace.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਆਤਮੁ ਜੀਤਾ ॥

prabh kau simareh tin aatam jeetaa ||

Those who remember God conquer their souls.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਾ ॥

prabh kau simareh tin niramal reetaa ||

Those who remember God have a pure and spotless lifestyle.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਤਿਨ ਅਨਦ ਘਨੇਰੇ ॥

prabh kau simareh tin anadh ghanere ||

Those who remember God experience all sorts of joys.

ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ ਬਸਹਿ ਹਰਿ ਨੇਰੇ ॥

prabh kau simareh baseh har nere ||

Those who remember God abide near the Lord.

ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿ ॥

sa(n)t kirapaa te anadhin jaag ||

By the Grace of the Saints, one remains awake and aware, night and day.

ਨਾਨਕ ਸਿਮਰਨੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥੬॥

naanak simaran poorai bhaag ||6||

O Nanak, this meditative remembrance comes only by perfect destiny. ||6||

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ॥

prabh kai simaran kaaraj poore ||

Remembering God, one's works are accomplished.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਕਬਹੁ ਨ ਝੂਰੇ ॥

prabh kai simaran kabahu na jhoore ||

Remembering God, one never grieves.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਬਾਨੀ ॥

prabh kai simaran har gun baanee ||

Remembering God, one speaks the Glorious Praises of the Lord.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨੀ ॥

prabh kai simaran sahaj samaanee ||

Remembering God, one is absorbed into the state of intuitive ease.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਨਿਹਚਲ ਆਸਨੁ ॥

prabh kai simaran nihachal aasan ||

Remembering God, one attains the unchanging position.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸਨੁ ॥

prabh kai simaran kamal bigaasan ||

Remembering God, the heart-lotus blossoms forth.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਅਨਹਦ ਝੁਨਕਾਰ ॥

prabh kai simaran anahadh jhunakaar ||

Remembering God, the unstruck melody vibrates.

ਸੁਖੁ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਨ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰ ॥

sukh prabh simaran kaa a(n)t na paar ||

The peace of the meditative remembrance of God has no end or limitation.

ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਮਇਆ ॥

simareh se jan jin kau prabh miaa ||

They alone remember Him, upon whom God bestows His Grace.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਨ ਸਰਨੀ ਪਇਆ ॥੭॥

naanak tin jan saranee piaa ||7||

Nanak seeks the Sanctuary of those humble beings. ||7||

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ ਭਗਤ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ॥

har simaran kar bhagat pragaTaae ||

Remembering the Lord, His devotees are famous and radiant.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਲਗਿ ਬੇਦ ਉਪਾਏ ॥

har simaran lag bedh upaae ||

Remembering the Lord, the Vedas were composed.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਭਏ ਸਿਧ ਜਤੀ ਦਾਤੇ ॥

har simaran bhe sidh jatee dhaate ||

Remembering the Lord, we become Siddhas, celibates and givers.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਨੀਚ ਚਹੁ ਕੁੰਟ ਜਾਤੇ ॥

har simaran neech chahu ku(n)T jaate ||

Remembering the Lord, the lowly become known in all four directions.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਧਾਰੀ ਸਭ ਧਰਨਾ ॥

har simaran dhaaree sabh dharanaa ||

For the remembrance of the Lord, the whole world was established.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਕਾਰਨ ਕਰਨਾ ॥

simar simar har kaaran karanaa ||

Remember, remember in meditation the Lord, the Creator, the Cause of causes.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਕੀਓ ਸਗਲ ਅਕਾਰਾ ॥

har simaran keeo sagal akaaraa ||

For the remembrance of the Lord, He created the whole creation.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਮਹਿ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥

har simaran meh aap nira(n)kaaraa ||

In the remembrance of the Lord, He Himself is Formless.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥

kar kirapaa jis aap bujhaiaa ||

By His Grace, He Himself bestows understanding.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਤਿਨਿ ਪਾਇਆ ॥੮॥੧॥

naanak gurmukh har simaran tin paiaa ||8||1||

O Nanak, the Gurmukh attains the remembrance of the Lord. ||8||1||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਦੀਨ ਦਰਦ ਦੁਖ ਭੰਜਨਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ॥

dheen dharadh dhukh bha(n)janaa ghaT ghaT naath anaath ||

O Destroyer of the pains and the suffering of the poor, O Master of each and every heart, O Masterless One:

ਸਰਣਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ਆਇਓ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਥ ॥੧॥

saran tum(h)aaree aaio naanak ke prabh saath ||1||

I have come seeking Your Sanctuary. O God, please be with Nanak! ||1||