Ang 235

ਆਪਿ ਛਡਾਏ ਛੁਟੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣ ਸਮਾਲਿ ॥੪॥

aap chhaddaae chhuTeeaai satigur charan samaal ||4||

If the Lord Himself saves you, then you shall be saved. Dwell upon the Feet of the True Guru. ||4||

ਮਨ ਕਰਹਲਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰਿਆ ਵਿਚਿ ਦੇਹੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਲਿ ॥

man karahalaa mere piaariaa vich dhehee jot samaal ||

O my dear beloved camel-like mind, dwell upon the Divine Light within the body.

ਗੁਰਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰੀ ਦਇਆਲਿ ॥੫॥

gur nau nidh naam vikhaaliaa har dhaat karee dhiaal ||5||

The Guru has shown me the nine treasures of the Naam. The Merciful Lord has bestowed this gift. ||5||

ਮਨ ਕਰਹਲਾ ਤੂੰ ਚੰਚਲਾ ਚਤੁਰਾਈ ਛਡਿ ਵਿਕਰਾਲਿ ॥

man karahalaa too(n) cha(n)chalaa chaturaiee chhadd vikaraal ||

O camel-like mind, you are so fickle; give up your cleverness and corruption.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂੰ ਹਰਿ ਮੁਕਤਿ ਕਰੇ ਅੰਤ ਕਾਲਿ ॥੬॥

har har naam samaal too(n) har mukat kare a(n)t kaal ||6||

Dwell upon the Name of the Lord, Har, Har; at the very last moment, the Lord shall liberate you. ||6||

ਮਨ ਕਰਹਲਾ ਵਡਭਾਗੀਆ ਤੂੰ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਸਮਾਲਿ ॥

man karahalaa vaddabhaageeaa too(n) giaan ratan samaal ||

O camel-like mind, you are so very fortunate; dwell upon the jewel of spiritual wisdom.

ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਖੜਗੁ ਹਥਿ ਧਾਰਿਆ ਜਮੁ ਮਾਰਿਅੜਾ ਜਮਕਾਲਿ ॥੭॥

gur giaan khaRag hath dhaariaa jam maariaRaa jamakaal ||7||

You hold in your hands the sword of the Guru's spiritual wisdom; with this destroyer of death, kill the Messenger of Death. ||7||

ਅੰਤਰਿ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨ ਕਰਹਲੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭਵਹਿ ਬਾਹਰਿ ਭਾਲਿ ॥

a(n)tar nidhaan man karahale bhram bhaveh baahar bhaal ||

The treasure is deep within, O camel-like mind, but you wander around outside in doubt, searching for it.

ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਆ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਲਧੜਾ ਨਾਲਿ ॥੮॥

gur purakh pooraa bheTiaa har sajan ladhaRaa naal ||8||

Meeting the Perfect Guru, the Primal Being, you shall discover that the Lord, your Best Friend, is with you. ||8||

ਰੰਗਿ ਰਤੜੇ ਮਨ ਕਰਹਲੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥

ra(n)g rataRe man karahale har ra(n)g sadhaa samaal ||

You are engrossed in pleasures, O camel-like mind; dwell upon the Lord's lasting love instead!

ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲਿ ॥੯॥

har ra(n)g kadhe na utarai gur sevaa sabadh samaal ||9||

The color of the Lord's Love never fades away; serve the Guru, and dwell upon the Word of the Shabad. ||9||

ਹਮ ਪੰਖੀ ਮਨ ਕਰਹਲੇ ਹਰਿ ਤਰਵਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਕਾਲਿ ॥

ham pa(n)khee man karahale har taravar purakh akaal ||

We are birds, O camel-like mind; the Lord, the Immortal Primal Being, is the tree.

ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧੦॥੨॥

vaddabhaagee gurmukh paiaa jan naanak naam samaal ||10||2||

The Gurmukhs are very fortunate - they find it. O servant Nanak, dwell upon the Naam, the Name of the Lord. ||10||2||

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀਆ

raag gauRee guaareree mahalaa panjavaa asaTapadheeaa

Raag Gauree Gwaarayree, Fifth Mehla, Ashtpadheeyaa:

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satinaam karataa purakh gur prasaadh ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. By Guru's Grace:

ਜਬ ਇਹੁ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਤ ਗੁਮਾਨਾ ॥

jab ih man meh karat gumaanaa ||

When this mind is filled with pride,

ਤਬ ਇਹੁ ਬਾਵਰੁ ਫਿਰਤ ਬਿਗਾਨਾ ॥

tab ih baavar firat bigaanaa ||

then it wanders around like a madman and a lunatic.

ਜਬ ਇਹੁ ਹੂਆ ਸਗਲ ਕੀ ਰੀਨਾ ॥

jab ih hooaa sagal kee reenaa ||

But when it becomes the dust of all,

ਤਾ ਤੇ ਰਮਈਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਚੀਨਾ ॥੧॥

taa te ramieeaa ghaT ghaT cheenaa ||1||

then it recognizes the Lord in each and every heart. ||1||

ਸਹਜ ਸੁਹੇਲਾ ਫਲੁ ਮਸਕੀਨੀ ॥

sahaj suhelaa fal masakeenee ||

The fruit of humility is intuitive peace and pleasure.

ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਨੈ ਮੋਹਿ ਦਾਨੁ ਦੀਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

satigur apunai moh dhaan dheenee ||1|| rahaau ||

My True Guru has given me this gift. ||1||Pause||

ਜਬ ਕਿਸ ਕਉ ਇਹੁ ਜਾਨਸਿ ਮੰਦਾ ॥

jab kis kau ih jaanas ma(n)dhaa ||

When he believes others to be bad,

ਤਬ ਸਗਲੇ ਇਸੁ ਮੇਲਹਿ ਫੰਦਾ ॥

tab sagale is meleh fa(n)dhaa ||

then everyone lays traps for him.

ਮੇਰ ਤੇਰ ਜਬ ਇਨਹਿ ਚੁਕਾਈ ॥

mer ter jab ineh chukaiee ||

But when he stops thinking in terms of 'mine' and 'yours',

ਤਾ ਤੇ ਇਸੁ ਸੰਗਿ ਨਹੀ ਬੈਰਾਈ ॥੨॥

taa te is sa(n)g nahee bairaiee ||2||

then no one is angry with him. ||2||

ਜਬ ਇਨਿ ਅਪੁਨੀ ਅਪਨੀ ਧਾਰੀ ॥

jab in apunee apanee dhaaree ||

When he clings to 'my own, my own',

ਤਬ ਇਸ ਕਉ ਹੈ ਮੁਸਕਲੁ ਭਾਰੀ ॥

tab is kau hai musakal bhaaree ||

then he is in deep trouble.

ਜਬ ਇਨਿ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਤਾ ॥

jab in karanaihaar pachhaataa ||

But when he recognizes the Creator Lord,

ਤਬ ਇਸ ਨੋ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਤਾਤਾ ॥੩॥

tab is no naahee kichh taataa ||3||

then he is free of torment. ||3||

ਜਬ ਇਨਿ ਅਪੁਨੋ ਬਾਧਿਓ ਮੋਹਾ ॥

jab in apuno baadhio mohaa ||

When he entangles himself in emotional attachment,

ਆਵੈ ਜਾਇ ਸਦਾ ਜਮਿ ਜੋਹਾ ॥

aavai jai sadhaa jam johaa ||

he comes and goes in reincarnation, under the constant gaze of Death.

ਜਬ ਇਸ ਤੇ ਸਭ ਬਿਨਸੇ ਭਰਮਾ ॥

jab is te sabh binase bharamaa ||

But when all his doubts are removed,

ਭੇਦੁ ਨਾਹੀ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਾ ॥੪॥

bhedh naahee hai paarabrahamaa ||4||

then there is no difference between him and the Supreme Lord God. ||4||

ਜਬ ਇਨਿ ਕਿਛੁ ਕਰਿ ਮਾਨੇ ਭੇਦਾ ॥

jab in kichh kar maane bhedhaa ||

When he perceives differences,

ਤਬ ਤੇ ਦੂਖ ਡੰਡ ਅਰੁ ਖੇਦਾ ॥

tab te dhookh dda(n)dd ar khedhaa ||

then he suffers pain, punishment and sorrow.

ਜਬ ਇਨਿ ਏਕੋ ਏਕੀ ਬੂਝਿਆ ॥

jab in eko ekee boojhiaa ||

But when he recognizes the One and Only Lord,

ਤਬ ਤੇ ਇਸ ਨੋ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝਿਆ ॥੫॥

tab te is no sabh kichh soojhiaa ||5||

he understands everything. ||5||

ਜਬ ਇਹੁ ਧਾਵੈ ਮਾਇਆ ਅਰਥੀ ॥

jab ih dhaavai maiaa arathee ||

When he runs around for the sake of Maya and riches,

ਨਹ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ਨਹ ਤਿਸ ਲਾਥੀ ॥

neh tirapataavai neh tis laathee ||

he is not satisfied, and his desires are not quenched.

ਜਬ ਇਸ ਤੇ ਇਹੁ ਹੋਇਓ ਜਉਲਾ ॥

jab is te ih hoio jaulaa ||

But when he runs away from Maya,

ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਚਲੀ ਉਠਿ ਕਉਲਾ ॥੬॥

peechhai laag chalee uTh kaulaa ||6||

then the Goddess of Wealth gets up and follows him. ||6||

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਓ ॥

kar kirapaa jau satigur milio ||

When, by His Grace, the True Guru is met,

ਮਨ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਦੀਪਕੁ ਜਲਿਓ ॥

man ma(n)dhar meh dheepak jalio ||

the lamp is lit within the temple of the mind.

ਜੀਤ ਹਾਰ ਕੀ ਸੋਝੀ ਕਰੀ ॥

jeet haar kee sojhee karee ||

When he realizes what victory and defeat really are,

ਤਉ ਇਸੁ ਘਰ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਪਰੀ ॥੭॥

tau is ghar kee keemat paree ||7||

then he comes to appreciate the true value of his own home. ||7||