Ang 158

ਮਨਿ ਨਿਰਮਲਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

man niramal vasai sach soi ||

The mind becomes pure, when the True Lord dwells within.

ਸਾਚਿ ਵਸਿਐ ਸਾਚੀ ਸਭ ਕਾਰ ॥

saach vasiaai saachee sabh kaar ||

When one dwells in Truth, all actions become true.

ਊਤਮ ਕਰਣੀ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰ ॥੩॥

uootam karanee sabadh beechaar ||3||

The ultimate action is to contemplate the Word of the Shabad. ||3||

ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਚੀ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥

gur te saachee sevaa hoi ||

Through the Guru, true service is performed.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥

gurmukh naam pachhaanai koi ||

How rare is that Gurmukh who recognizes the Naam, the Name of the Lord.

ਜੀਵੈ ਦਾਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

jeevai dhaataa dhevanahaar ||

The Giver, the Great Giver, lives forever.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੪॥੧॥੨੧॥

naanak har naame lagai piaar ||4||1||21||

Nanak enshrines love for the Name of the Lord. ||4||1||21||

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

gauRee guaareree mahalaa teejaa ||

Gauree Gwaarayree, Third Mehla:

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਏ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥

gur te giaan paae jan koi ||

Those who obtain spiritual wisdom from the Guru are very rare.

ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਸੀਝੈ ਸੋਇ ॥

gur te boojhai seejhai soi ||

Those who obtain this understanding from the Guru become acceptable.

ਗੁਰ ਤੇ ਸਹਜੁ ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

gur te sahaj saach beechaar ||

Through the Guru, we intuitively contemplate the True One.

ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੧॥

gur te paae mukat dhuaar ||1||

Through the Guru, the Gate of Liberation is found. ||1||

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਗੁਰੁ ਆਇ ॥

poorai bhaag milai gur aai ||

Through perfect good destiny, we come to meet the Guru.

ਸਾਚੈ ਸਹਜਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

saachai sahaj saach samai ||1|| rahaau ||

The true ones are intuitively absorbed in the True Lord. ||1||Pause||

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥

gur miliaai tirasanaa agan bujhaae ||

Meeting the Guru, the fire of desire is quenched.

ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥

gur te saa(n)t vasai man aae ||

Through the Guru, peace and tranquility come to dwell within the mind.

ਗੁਰ ਤੇ ਪਵਿਤ ਪਾਵਨ ਸੁਚਿ ਹੋਇ ॥

gur te pavit paavan such hoi ||

Through the Guru, we become pure, holy and true.

ਗੁਰ ਤੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

gur te sabadh milaavaa hoi ||2||

Through the Guru, we are absorbed in the Word of the Shabad. ||2||

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥

baajh guroo sabh bharam bhulaiee ||

Without the Guru, everyone wanders in doubt.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁਤਾ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥

bin naavai bahutaa dhukh paiee ||

Without the Name, they suffer in terrible pain.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥

gurmukh hovai su naam dhiaaiee ||

Those who meditate on the Naam become Gurmukh.

ਦਰਸਨਿ ਸਚੈ ਸਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥

dharasan sachai sachee pat hoiee ||3||

True honor is obtained through the Darshan, the Blessed Vision of the True Lord. ||3||

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥

kis no kaheeaai dhaataa ik soiee ||

Why speak of any other? He alone is the Giver.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥

kirapaa kare sabadh milaavaa hoiee ||

When He grants His Grace, union with the Shabad is obtained.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥

mil preetam saache gun gaavaa ||

Meeting with my Beloved, I sing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਾ ॥੪॥੨॥੨੨॥

naanak saache saach samaavaa ||4||2||22||

O Nanak, becoming true, I am absorbed in the True One. ||4||2||22||

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

gauRee guaareree mahalaa teejaa ||

Gauree Gwaarayree, Third Mehla:

ਸੁ ਥਾਉ ਸਚੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

s thaau sach man niramal hoi ||

True is that place, where the mind becomes pure.

ਸਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ਕਰੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

sach nivaas kare sach soi ||

True is the one who abides in Truth.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਪੈ ॥

sachee baanee jug chaare jaapai ||

The True Bani of the Word is known throughout the four ages.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਆਪੇ ਆਪੈ ॥੧॥

sabh kichh saachaa aape aapai ||1||

The True One Himself is everything. ||1||

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਏ ॥

karam hovai satasa(n)g milaae ||

Through the karma of good actions, one joins the Sat Sangat, the True Congregation.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਬੈਸਿ ਸੁ ਥਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har gun gaavai bais su thaae ||1|| rahaau ||

Sing the Glories of the Lord, sitting in that place. ||1||Pause||

ਜਲਉ ਇਹ ਜਿਹਵਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

jalau ieh jihavaa dhoojai bhai ||

Burn this tongue, which loves duality,

ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਾਖੈ ਫੀਕਾ ਆਲਾਇ ॥

har ras na chaakhai feekaa aalai ||

which does not taste the sublime essence of the Lord, and which utters insipid words.

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਫੀਕਾ ਹੋਇ ॥

bin boojhe tan man feekaa hoi ||

Without understanding, the body and mind become tasteless and insipid.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੀਆ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥੨॥

bin naavai dhukheeaa chaliaa roi ||2||

Without the Name, the miserable ones depart crying out in pain. ||2||

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥

rasanaa har ras chaakhiaa sahaj subhai || gur kirapaa te sach samai ||

One whose tongue naturally and intuitively tastes the Lord's sublime essence, by Guru's Grace, is absorbed in the True Lord.

ਸਾਚੇ ਰਾਤੀ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥

saache raatee gur sabadh veechaar ||

Imbued with Truth, one contemplates the Word of the Guru's Shabad,

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰ ॥੩॥

a(n)mrit peevai niramal dhaar ||3||

and drinks in the Ambrosial Nectar, from the immaculate stream within. ||3||

ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ਜੋ ਭਾਡਾ ਹੋਇ ॥

naam samaavai jo bhaaddaa hoi ||

The Naam, the Name of the Lord, is collected in the vessel of the mind.

ਊਂਧੈ ਭਾਂਡੈ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥

uoo(n)dhai bhaa(n)ddai Tikai na koi ||

Nothing is collected if the vessel is upside-down.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

gur sabadhee man naam nivaas ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Naam abides within the mind.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਭਾਂਡਾ ਜਿਸੁ ਸਬਦ ਪਿਆਸ ॥੪॥੩॥੨੩॥

naanak sach bhaa(n)ddaa jis sabadh piaas ||4||3||23||

O Nanak, True is that vessel of the mind, which thirsts for the Shabad. ||4||3||23||

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

gauRee guaareree mahalaa teejaa ||

Gauree Gwaarayree, Third Mehla:

ਇਕਿ ਗਾਵਤ ਰਹੇ ਮਨਿ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇ ॥

eik gaavat rahe man saadh na pai ||

Some sing on and on, but their minds do not find happiness.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਗਾਵਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

haumai vich gaaveh birathaa jai ||

In egotism, they sing, but it is wasted uselessly.

ਗਾਵਣਿ ਗਾਵਹਿ ਜਿਨ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥

gaavan gaaveh jin naam piaar ||

Those who love the Naam, sing the song.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥

saachee baanee sabadh beechaar ||1||

They contemplate the True Bani of the Word, and the Shabad. ||1||

ਗਾਵਤ ਰਹੈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥

gaavat rahai je satigur bhaavai ||

They sing on and on, if it pleases the True Guru.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

man tan raataa naam suhaavai ||1|| rahaau ||

Their minds and bodies are embellished and adorned, attuned to the Naam, the Name of the Lord. ||1||Pause||

ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਇਕਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇਹਿ ॥

eik gaaveh ik bhagat kareh ||

Some sing, and some perform devotional worship.

ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਬਿਨੁ ਅਸਨੇਹ ॥

naam na paaveh bin asaneh ||

Without heart-felt love, the Naam is not obtained.

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦ ਪਿਆਰਿ ॥

sachee bhagat gur sabadh piaar ||

True devotional worship consists of love for the Word of the Guru's Shabad.

ਅਪਨਾ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਸਦਾ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੨॥

apanaa pir raakhiaa sadhaa ur dhaar ||2||

The devotee keeps his Beloved clasped tightly to his heart. ||2||