Ang 1376

ਹਾਥ ਪਾਉ ਕਰਿ ਕਾਮੁ ਸਭੁ ਚੀਤੁ ਨਿਰੰਜਨ ਨਾਲਿ ॥੨੧੩॥

haath paau kar kaam sabh cheet nira(n)jan naal ||213||

With your hands and feet, do all your work, but let your consciousness remain with the Immaculate Lord. ||213||

ਮਹਲਾ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਕਬੀਰਾ ਹਮਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਹਮ ਕਿਸ ਹੂ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥

kabeeraa hamaraa ko nahee ham kis hoo ke naeh ||

Kabeer, no one belongs to me, and I belong to no one else.

ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਤਿਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨੧੪॥

jin ih rachan rachaiaa tis hee maeh samaeh ||214||

The One who created the creation - into Him I shall be absorbed. ||214||

ਕਬੀਰ ਕੀਚੜਿ ਆਟਾ ਗਿਰਿ ਪਰਿਆ ਕਿਛੂ ਨ ਆਇਓ ਹਾਥ ॥

kabeer keechaR aaTaa gir pariaa kichhoo na aaio haath ||

Kabeer, the flour has fallen into the mud; nothing has come into my hands.

ਪੀਸਤ ਪੀਸਤ ਚਾਬਿਆ ਸੋਈ ਨਿਬਹਿਆ ਸਾਥ ॥੨੧੫॥

peesat peesat chaabiaa soiee nibahiaa saath ||215||

That which was eaten while it was being ground - that alone is of any use. ||215||

ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਜਾਨੈ ਸਭ ਬਾਤ ਜਾਨਤ ਹੀ ਅਉਗਨੁ ਕਰੈ ॥

kabeer man jaanai sabh baat jaanat hee aaugan karai ||

Kabeer, the mortal knows everything, and knowing, he still makes mistakes.

ਕਾਹੇ ਕੀ ਕੁਸਲਾਤ ਹਾਥਿ ਦੀਪੁ ਕੂਏ ਪਰੈ ॥੨੧੬॥

kaahe kee kusalaat haath dheep kooe parai ||216||

What good is a lamp in one's hand, if he falls into the well? ||216||

ਕਬੀਰ ਲਾਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਜਾਨ ਸਿਉ ਬਰਜੈ ਲੋਗੁ ਅਜਾਨੁ ॥

kabeer laagee preet sujaan siau barajai log ajaan ||

Kabeer, I am in love with the All-knowing Lord; the ignorant ones try to hold me back.

ਤਾ ਸਿਉ ਟੂਟੀ ਕਿਉ ਬਨੈ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਨ ॥੨੧੭॥

taa siau TooTee kiau banai jaa ke jeea paraan ||217||

How could I ever break with the One, who owns our soul and breath of life. ||217||

ਕਬੀਰ ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਹੇਤੁ ਕਰਿ ਕਾਹੇ ਮਰਹੁ ਸਵਾਰਿ ॥

kabeer koThe ma(n)ddap het kar kaahe marahu savaar ||

Kabeer, why kill yourself for your love of decorations of your home and mansion?

ਕਾਰਜੁ ਸਾਢੇ ਤੀਨਿ ਹਥ ਘਨੀ ਤ ਪਉਨੇ ਚਾਰਿ ॥੨੧੮॥

kaaraj saadde teen hath ghanee ta paune chaar ||218||

In the end, only six feet, or a little more, shall be your lot. ||218||

ਕਬੀਰ ਜੋ ਮੈ ਚਿਤਵਉ ਨਾ ਕਰੈ ਕਿਆ ਮੇਰੇ ਚਿਤਵੇ ਹੋਇ ॥

kabeer jo mai chitavau naa karai kiaa mere chitave hoi ||

Kabeer, whatever I wish for does not happen. What can I accomplish by merely thinking?

ਅਪਨਾ ਚਿਤਵਿਆ ਹਰਿ ਕਰੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੨੧੯॥

apanaa chitaviaa har karai jo mere chit na hoi ||219||

The Lord does whatever He wishes; it is not up to me at all. ||219||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਆਪਿ ਕਰਾਇਸੀ ਅਚਿੰਤੁ ਭਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

chi(n)taa bh aap karaisee achi(n)t bh aape dhei ||

God Himself makes the mortals anxious, and He Himself takes the anxiety away.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥੨੨੦॥

naanak so saalaaheeaai j sabhanaa saar karei ||220||

O Nanak, praise the One, who takes care of all. ||220||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਫਿਰਿਆ ਲਾਲਚ ਮਾਹਿ ॥

kabeer raam na chetio firiaa laalach maeh ||

Kabeer, the mortal does not remember the Lord; he wanders around, engrossed in greed.

ਪਾਪ ਕਰੰਤਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਅਉਧ ਪੁਨੀ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ॥੨੨੧॥

paap kara(n)taa mar giaa aaudh punee khin maeh ||221||

Committing sins, he dies, and his life ends in an instant. ||221||

ਕਬੀਰ ਕਾਇਆ ਕਾਚੀ ਕਾਰਵੀ ਕੇਵਲ ਕਾਚੀ ਧਾਤੁ ॥

kabeer kaiaa kaachee kaaravee keval kaachee dhaat ||

Kabeer, the body is like a clay vessel or a brittle metal pot.

ਸਾਬਤੁ ਰਖਹਿ ਤ ਰਾਮ ਭਜੁ ਨਾਹਿ ਤ ਬਿਨਠੀ ਬਾਤ ॥੨੨੨॥

saabat rakheh ta raam bhaj naeh ta binaThee baat ||222||

If you wish to keep it safe and sound, then vibrate and meditate on the Lord; otherwise, the thing shall break. ||222||

ਕਬੀਰ ਕੇਸੋ ਕੇਸੋ ਕੂਕੀਐ ਨ ਸੋਈਐ ਅਸਾਰ ॥

kabeer keso keso kookeeaai na soieeaai asaar ||

Kabeer, chant the Name of the Beautifully-haired Lord; do not sleep unaware.

ਰਾਤਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਕੂਕਨੇ ਕਬਹੂ ਕੇ ਸੁਨੈ ਪੁਕਾਰ ॥੨੨੩॥

raat dhivas ke kookane kabahoo ke sunai pukaar ||223||

Chanting His Name night and day, the Lord will eventually hear your call. ||223||

ਕਬੀਰ ਕਾਇਆ ਕਜਲੀ ਬਨੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਮਯ ਮੰਤੁ ॥

kabeer kaiaa kajalee ban bhiaa man ku(n)char may ma(n)t ||

Kabeer, the body is a banana forest, and the mind is an intoxicated elephant.

ਅੰਕਸੁ ਗੵਾਨੁ ਰਤਨੁ ਹੈ ਖੇਵਟੁ ਬਿਰਲਾ ਸੰਤੁ ॥੨੨੪॥

a(n)kas gayeaan ratan hai khevaT biralaa sa(n)t ||224||

The jewel of spiritual wisdom is the prod, and the rare Saint is the rider. ||224||

ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਮੁਖੁ ਕੋਥਰੀ ਪਾਰਖ ਆਗੈ ਖੋਲਿ ॥

kabeer raam ratan mukh kotharee paarakh aagai khol ||

Kabeer, the Lord's Name is the jewel, and the mouth is the purse; open this purse to the Appraiser.

ਕੋਈ ਆਇ ਮਿਲੈਗੋ ਗਾਹਕੀ ਲੇਗੋ ਮਹਗੇ ਮੋਲਿ ॥੨੨੫॥

koiee aai milaigo gaahakee lego mahage mol ||225||

If a buyer can be found, it will go for a high price. ||225||

ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਾਨਿਓ ਨਹੀ ਪਾਲਿਓ ਕਟਕੁ ਕੁਟੰਬੁ ॥

kabeer raam naam jaanio nahee paalio kaTak kuTa(n)b ||

Kabeer, the mortal does not know the Lord's Name, but he has raised a very large family.

ਧੰਧੇ ਹੀ ਮਹਿ ਮਰਿ ਗਇਓ ਬਾਹਰਿ ਭਈ ਨ ਬੰਬ ॥੨੨੬॥

dha(n)dhe hee meh mar gio baahar bhiee na ba(n)b ||226||

He dies in the midst of his worldly affairs, and then he is not heard in the external world. ||226||

ਕਬੀਰ ਆਖੀ ਕੇਰੇ ਮਾਟੁਕੇ ਪਲੁ ਪਲੁ ਗਈ ਬਿਹਾਇ ॥

kabeer aakhee kere maaTuke pal pal giee bihai ||

Kabeer, in the blink of an eye, moment by moment, life is passing by.

ਮਨੁ ਜੰਜਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਜਮ ਦੀਆ ਦਮਾਮਾ ਆਇ ॥੨੨੭॥

man ja(n)jaal na chhoddiee jam dheeaa dhamaamaa aai ||227||

The mortal does not give up his worldly entanglements; the Messenger of Death walks in and beats the drum. ||227||

ਕਬੀਰ ਤਰਵਰ ਰੂਪੀ ਰਾਮੁ ਹੈ ਫਲ ਰੂਪੀ ਬੈਰਾਗੁ ॥

kabeer taravar roopee raam hai fal roopee bairaag ||

Kabeer, the Lord is the tree, and disillusionment with the world is the fruit.

ਛਾਇਆ ਰੂਪੀ ਸਾਧੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਤਜਿਆ ਬਾਦੁ ਬਿਬਾਦੁ ॥੨੨੮॥

chhaiaa roopee saadh hai jin tajiaa baadh bibaadh ||228||

The Holy man, who has abandoned useless arguments, is the shade of the tree. ||228||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਬੀਜੁ ਬੋਇ ਬਾਰਹ ਮਾਸ ਫਲੰਤ ॥

kabeer aaisaa beej boi baareh maas fala(n)t ||

Kabeer, plant the seeds of such a plant, which shall bear fruit throughout the twelve months,

ਸੀਤਲ ਛਾਇਆ ਗਹਿਰ ਫਲ ਪੰਖੀ ਕੇਲ ਕਰੰਤ ॥੨੨੯॥

seetal chhaiaa gahir fal pa(n)khee kel kara(n)t ||229||

with cooling shade and abundant fruit, upon which birds joyously play. ||229||

ਕਬੀਰ ਦਾਤਾ ਤਰਵਰੁ ਦਯਾ ਫਲੁ ਉਪਕਾਰੀ ਜੀਵੰਤ ॥

kabeer dhaataa taravar dhayaa fal upakaaree jeeva(n)t ||

Kabeer, the Great Giver is the tree, which blesses all with the fruit of compassion.

ਪੰਖੀ ਚਲੇ ਦਿਸਾਵਰੀ ਬਿਰਖਾ ਸੁਫਲ ਫਲੰਤ ॥੨੩੦॥

pa(n)khee chale dhisaavaree birakhaa sufal fala(n)t ||230||

When the birds migrate to other lands, O Tree, you bear the fruits. ||230||

ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਪਰਾਪਤੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇ ਲਿਲਾਟ ॥

kabeer saadhoo sa(n)g paraapatee likhiaa hoi lilaaT ||

Kabeer, the mortal finds the Saadh Sangat, the Company of the Holy, if he has such destiny written upon his forehead.