Ang 1160

ਹੈ ਹਜੂਰਿ ਕਤ ਦੂਰਿ ਬਤਾਵਹੁ ॥

hai hajoor kat dhoor bataavahu ||

God is present, right here at hand; why do you say that He is far away?

ਦੁੰਦਰ ਬਾਧਹੁ ਸੁੰਦਰ ਪਾਵਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dhu(n)dhar baadhahu su(n)dhar paavahu ||1|| rahaau ||

Tie up your disturbing passions, and find the Beauteous Lord. ||1||Pause||

ਕਾਜੀ ਸੋ ਜੁ ਕਾਇਆ ਬੀਚਾਰੈ ॥

kaajee so ju kaiaa beechaarai ||

He alone is a Qazi, who contemplates the human body,

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਰੈ ॥

kaiaa kee agan braham parajaarai ||

and through the fire of the body, is illumined by God.

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਨਾ ॥

supanai bi(n)dh na dheiee jharanaa ||

He does not lose his semen, even in his dreams;

ਤਿਸੁ ਕਾਜੀ ਕਉ ਜਰਾ ਨ ਮਰਨਾ ॥੨॥

tis kaajee kau jaraa na maranaa ||2||

for such a Qazi, there is no old age or death. ||2||

ਸੋ ਸੁਰਤਾਨੁ ਜੁ ਦੁਇ ਸਰ ਤਾਨੈ ॥

so surataanu ju dhui sar taanai ||

He alone is a sultan and a king, who shoots the two arrows,

ਬਾਹਰਿ ਜਾਤਾ ਭੀਤਰਿ ਆਨੈ ॥

baahar jaataa bheetar aanai ||

gathers in his outgoing mind,

ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਲਸਕਰੁ ਕਰੈ ॥

gagan ma(n)ddal meh lasakar karai ||

and assembles his army in the realm of the mind's sky, the Tenth Gate.

ਸੋ ਸੁਰਤਾਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਧਰੈ ॥੩॥

so surataan chhatr sir dharai ||3||

The canopy of royalty waves over such a sultan. ||3||

ਜੋਗੀ ਗੋਰਖੁ ਗੋਰਖੁ ਕਰੈ ॥

jogee gorakh gorakh karai ||

The Yogi cries out, ""Gorakh, Gorakh"".

ਹਿੰਦੂ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥

hi(n)dhoo raam naam ucharai ||

The Hindu utters the Name of Raam.

ਮੁਸਲਮਾਨ ਕਾ ਏਕੁ ਖੁਦਾਇ ॥

musalamaan kaa ek khudhai ||

The Muslim has only One God.

ਕਬੀਰ ਕਾ ਸੁਆਮੀ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੪॥੩॥੧੧॥

kabeer kaa suaamee rahiaa samai ||4||3||11||

The Lord and Master of Kabeer is all-pervading. ||4||3||11||

ਮਹਲਾ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕਉ ਕਹਤੇ ਦੇਵ ॥

jo paathar kau kahate dhev ||

Those who call a stone their god

ਤਾ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਵੈ ਸੇਵ ॥

taa kee birathaa hovai sev ||

their service is useless.

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕੀ ਪਾਂਈ ਪਾਇ ॥

jo paathar kee paa(n)iee pai ||

Those who fall at the feet of a stone god

ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਅਜਾਂਈ ਜਾਇ ॥੧॥

tis kee ghaal ajaa(n)iee jai ||1||

- their work is wasted in vain. ||1||

ਠਾਕੁਰੁ ਹਮਰਾ ਸਦ ਬੋਲੰਤਾ ॥

Thaakur hamaraa sadh bola(n)taa ||

My Lord and Master speaks forever.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sarab jeeaa kau prabh dhaan dhetaa ||1|| rahaau ||

God gives His gifts to all living beings. ||1||Pause||

ਅੰਤਰਿ ਦੇਉ ਨ ਜਾਨੈ ਅੰਧੁ ॥

a(n)tar dheau na jaanai a(n)dh ||

The Divine Lord is within the self, but the spiritually blind one does not know this.

ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਮੋਹਿਆ ਪਾਵੈ ਫੰਧੁ ॥

bhram kaa mohiaa paavai fa(n)dh ||

Deluded by doubt, he is caught in the noose.

ਨ ਪਾਥਰੁ ਬੋਲੈ ਨਾ ਕਿਛੁ ਦੇਇ ॥

n paathar bolai naa kichh dhei ||

The stone does not speak; it does not give anything to anyone.

ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹੈ ਸੇਵ ॥੨॥

fokaT karam nihafal hai sev ||2||

Such religious rituals are useless; such service is fruitless. ||2||

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਚੰਦਨੁ ਚੜਾਵੈ ॥

je mritak kau cha(n)dhan chaRaavai ||

If a corpse is anointed with sandalwood oil,

ਉਸ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥

aus te kahahu kavan fal paavai ||

what good does it do?

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਰੁਲਾਈ ॥

je mritak kau bisaTaa maeh rulaiee ||

If a corpse is rolled in manure,

ਤਾਂ ਮਿਰਤਕ ਕਾ ਕਿਆ ਘਟਿ ਜਾਈ ॥੩॥

taa(n) mritak kaa kiaa ghaT jaiee ||3||

what does it lose from this? ||3||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਹਉ ਕਹਉ ਪੁਕਾਰਿ ॥

kahat kabeer hau kahau pukaar ||

Says Kabeer, I proclaim this out loud

ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਸਾਕਤ ਗਾਵਾਰ ॥

samajh dhekh saakat gaavaar ||

behold, and understand, you ignorant, faithless cynic.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਘਰ ਗਾਲੇ ॥

dhoojai bhai bahut ghar gaale ||

The love of duality has ruined countless homes.

ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ ॥੪॥੪॥੧੨॥

raam bhagat hai sadhaa sukhaale ||4||4||12||

The Lord's devotees are forever in bliss. ||4||4||12||

ਜਲ ਮਹਿ ਮੀਨ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੇਧੇ ॥

jal meh meen maiaa ke bedhe ||

The fish in the water is attached to Maya.

ਦੀਪਕ ਪਤੰਗ ਮਾਇਆ ਕੇ ਛੇਦੇ ॥

dheepak pata(n)g maiaa ke chhedhe ||

The moth fluttering around the lamp is pierced through by Maya.

ਕਾਮ ਮਾਇਆ ਕੁੰਚਰ ਕਉ ਬਿਆਪੈ ॥

kaam maiaa ku(n)char kau biaapai ||

The sexual desire of Maya afflicts the elephant.

ਭੁਇਅੰਗਮ ਭ੍ਰਿੰਗ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਖਾਪੇ ॥੧॥

bhuia(n)gam bhira(n)g maiaa meh khaape ||1||

The snakes and bumble bees are destroyed through Maya. ||1||

ਮਾਇਆ ਐਸੀ ਮੋਹਨੀ ਭਾਈ ॥

maiaa aaisee mohanee bhaiee ||

Such are the enticements of Maya, O Siblings of Destiny.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਡਹਕਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jete jeea tete ddahakaiee ||1|| rahaau ||

As many living beings are there are, have been deceived. ||1||Pause||

ਪੰਖੀ ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਰਾਤੇ ॥

pa(n)khee mirag maiaa meh raate ||

The birds and the deer are imbued with Maya.

ਸਾਕਰ ਮਾਖੀ ਅਧਿਕ ਸੰਤਾਪੇ ॥

saakar maakhee adhik sa(n)taape ||

Sugar is a deadly trap for the flies.

ਤੁਰੇ ਉਸਟ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਭੇਲਾ ॥

ture usaT maiaa meh bhelaa ||

Horses and camels are absorbed in Maya.

ਸਿਧ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਖੇਲਾ ॥੨॥

sidh chauraaseeh maiaa meh khelaa ||2||

The eighty-four Siddhas, the beings of miraculous spiritual powers, play in Maya. ||2||

ਛਿਅ ਜਤੀ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੰਦਾ ॥

chhia jatee maiaa ke ba(n)dhaa ||

The six celibates are slaves of Maya.

ਨਵੈ ਨਾਥ ਸੂਰਜ ਅਰੁ ਚੰਦਾ ॥

navai naath sooraj ar cha(n)dhaa ||

So are the nine masters of Yoga, and the sun and the moon.

ਤਪੇ ਰਖੀਸਰ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਸੂਤਾ ॥

tape rakheesar maiaa meh sootaa ||

The austere disciplinarians and the Rishis are asleep in Maya.

ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਕਾਲੁ ਅਰੁ ਪੰਚ ਦੂਤਾ ॥੩॥

maiaa meh kaal ar pa(n)ch dhootaa ||3||

Death and the five demons are in Maya. ||3||

ਸੁਆਨ ਸਿਆਲ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਰਾਤਾ ॥

suaan siaal maiaa meh raataa ||

Dogs and jackals are imbued with Maya.

ਬੰਤਰ ਚੀਤੇ ਅਰੁ ਸਿੰਘਾਤਾ ॥

ba(n)tar cheete ar si(n)ghaataa ||

Monkeys, leopards and lions,

ਮਾਂਜਾਰ ਗਾਡਰ ਅਰੁ ਲੂਬਰਾ ॥

maa(n)jaar gaaddar ar loobaraa ||

cats, sheep, foxes,

ਬਿਰਖ ਮੂਲ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਪਰਾ ॥੪॥

birakh mool maiaa meh paraa ||4||

trees and roots are planted in Maya. ||4||

ਮਾਇਆ ਅੰਤਰਿ ਭੀਨੇ ਦੇਵ ॥

maiaa a(n)tar bheene dhev ||

Even the gods are drenched with Maya,

ਸਾਗਰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਅਰੁ ਧਰਤੇਵ ॥

saagar i(n)dhraa ar dharatev ||

as are the oceans, the sky and the earth.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਉਦਰੁ ਤਿਸੁ ਮਾਇਆ ॥

keh kabeer jis udhar tis maiaa ||

Says Kabeer, whoever has a belly to fill, is under the spell of Maya.

ਤਬ ਛੂਟੇ ਜਬ ਸਾਧੂ ਪਾਇਆ ॥੫॥੫॥੧੩॥

tab chhooTe jab saadhoo paiaa ||5||5||13||

The mortal is emancipated only when he meets the Holy Saint. ||5||5||13||

ਜਬ ਲਗੁ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰੈ ॥

jab lag meree meree karai ||

As long as he cries out, Mine! Mine!,

ਤਬ ਲਗੁ ਕਾਜੁ ਏਕੁ ਨਹੀ ਸਰੈ ॥

tab lag kaaj ek nahee sarai ||

none of his tasks is accomplished.

ਜਬ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਮਿਟਿ ਜਾਇ ॥

jab meree meree miT jai ||

When such possessiveness is erased and removed,