Ang 1066

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maaroo mahalaa teejaa ||

Maaroo, Third Mehla:

ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਆਕਾਰੁ ਉਪਾਇਆ ॥

nira(n)kaar aakaar upaiaa ||

The Formless Lord created the universe of form.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੁਕਮਿ ਬਣਾਇਆ ॥

maiaa moh hukam banaiaa ||

By the Hukam of His Command, He created attachment to Maya.

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਸੁਣਿ ਸਾਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧॥

aape khel kare sabh karataa sun saachaa ma(n)n vasaidhaa ||1||

The Creator Himself stages all the plays; hearing of the True Lord, enshrine Him in your mind. ||1||

ਮਾਇਆ ਮਾਈ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪਰਸੂਤਿ ਜਮਾਇਆ ॥

maiaa maiee trai gun parasoot jamaiaa ||

Maya, the mother, gave birth to the three gunas, the three qualities,

ਚਾਰੇ ਬੇਦ ਬ੍ਰਹਮੇ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥

chaare bedh brahame no furamaiaa ||

and proclaimed the four Vedas to Brahma.

ਵਰ੍ਹੇ ਮਾਹ ਵਾਰ ਥਿਤੀ ਕਰਿ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਸੋਝੀ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥

varhe maeh vaar thitee kar is jag meh sojhee paidhaa ||2||

Creating the years, months, days and dates, He infused intelligence into the world. ||2||

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥

gur sevaa te karanee saar ||

Service to the Guru is the most excellent action.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰ ॥

raam naam raakhahu ur dhaar ||

Enshrine the Lord's Name within your heart.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਰਤੀ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਇਸੁ ਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥

gurbaanee varatee jag a(n)tar is baanee te har naam paidhaa ||3||

The Word of the Guru's Bani prevails throughout the world; through this Bani, the Lord's Name is obtained. ||3||

ਵੇਦੁ ਪੜੈ ਅਨਦਿਨੁ ਵਾਦ ਸਮਾਲੇ ॥

vedh paRai anadhin vaadh samaale ||

He reads the Vedas, but he starts arguments night and day.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥

naam na chetai badhaa jamakaale ||

He does not remember the Naam, the Name of the Lord; he is bound and gagged by the Messenger of Death.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ॥੪॥

dhoojai bhai sadhaa dhukh paae trai gun bharam bhulaidhaa ||4||

In the love of duality, he suffers in pain forever; he is deluded by doubt, and confused by the three gunas. ||4||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

gurmukh ekas siau liv laae ||

The Gurmukh is in love with the One Lord alone;

ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਏ ॥

tirabidh manasaa maneh samaae ||

he submerges in his mind the three-phased desire.

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਹੈ ਮੁਕਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੫॥

saachai sabadh sadhaa hai mukataa maiaa moh chukaidhaa ||5||

Through the True Word of the Shabad, he is liberated forever; he renounces emotional attachment to Maya. ||5||

ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਾਤੇ ਸੇ ਹੁਣਿ ਰਾਤੇ ॥

jo dhur raate se hun raate ||

Those who are so pre-ordained to be imbued, are imbued with love for the Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ॥

gur parasaadhee sahaje maate ||

By Guru's Grace, they are intuitively intoxicated.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੬॥

satigur sev sadhaa prabh paiaa aapai aap milaidhaa ||6||

Serving the True Guru forever, they find God; He Himself unites them with Himself. ||6||

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਨ ਪਾਏ ॥

maiaa moh bharam na paae ||

In attachment to Maya and doubt, the Lord is not found.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

dhoojai bhai lagaa dhukh paae ||

Attached to the love of duality, one suffers in pain.

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਦਿਨ ਥੋੜੇ ਹੋਵੈ ਇਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਲਾਇਦਾ ॥੭॥

soohaa ra(n)g dhin thoRe hovai is jaadhe bilam na laidhaa ||7||

The crimson color lasts for only a few days; all too soon, it fades away. ||7||

ਏਹੁ ਮਨੁ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗਾਏ ॥

eh man bhai bhai ra(n)gaae ||

So color this mind in the Fear and the Love of God.

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਸਾਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

eit ra(n)g saache maeh samaae ||

Dyed in this color, one merges in the True Lord.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮਤੀ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇਦਾ ॥੮॥

poorai bhaag ko ih ra(n)g paae gurmatee ra(n)g chaRaidhaa ||8||

By perfect destiny, some may obtain this color. Through the Guru's Teachings, this color is applied. ||8||

ਮਨਮੁਖੁ ਬਹੁਤੁ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

manmukh bahut kare abhimaan ||

The self-willed manmukhs take great pride in themselves.

ਦਰਗਹ ਕਬ ਹੀ ਨ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥

dharageh kab hee na paavai maan ||

In the Court of the Lord, they are never honored.

ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੯॥

dhoojai laage janam gavaiaa bin boojhe dhukh paidhaa ||9||

Attached to duality, they waste their lives; without understanding, they suffer in pain. ||9||

ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥

merai prabh a(n)dhar aap lukaiaa ||

My God has hidden Himself deep within the self.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥

gur parasaadhee har milai milaiaa ||

By Guru's Grace, one is united in the Lord's Union.

ਸਚਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

sachaa prabh sachaa vaapaaraa naam amolak paidhaa ||10||

God is True, and True is His trade, through which the priceless Naam is obtained. ||10||

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

eis kaiaa kee keemat kinai na paiee ||

No one has found this body's value.

ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਇਹ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

merai Thaakur ieh banat banaiee ||

My Lord and Master has worked His handiwork.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਾਇਆ ਸੋਧੈ ਆਪਹਿ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੧॥

gurmukh hovai su kaiaa sodhai aapeh aap milaidhaa ||11||

One who becomes Gurmukh purifies his body, and then the Lord unites him with Himself. ||11||

ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਤੋਟਾ ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਲਾਹਾ ॥

kaiaa vich toTaa kaiaa vich laahaa ||

Within the body, one loses, and within the body, one wins.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥

gurmukh khoje veparavaahaa ||

The Gurmukh seeks the self-sustaining Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੨॥

gurmukh vanaj sadhaa sukh paae sahaje sahaj milaidhaa ||12||

The Gurmukh trades, and finds peace forever; he intuitively merges in the Celestial Lord. ||12||

ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਸਚੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

sachaa mahal sache bha(n)ddaaraa ||

True is the Lord's Mansion, and True is His treasure.

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥

aape dhevai dhevanahaaraa ||

The Great Giver Himself gives.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਖਦਾਤੇ ਮਨਿ ਮੇਲੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥

gurmukh saalaahe sukhadhaate man mele keemat paidhaa ||13||

The Gurmukh praises the Giver of peace; his mind is united with the Lord, and he comes to know His worth. ||13||

ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਵਸਤੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

kaiaa vich vasat keemat nahee paiee ||

Within the body is the object; its value cannot be estimated.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

gurmukh aape dhe vaddiaaiee ||

He Himself grants glorious greatness to the Gurmukh.

ਜਿਸ ਦਾ ਹਟੁ ਸੋਈ ਵਥੁ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇਦਾ ॥੧੪॥

jis dhaa haT soiee vath jaanai gurmukh dhei na pachhotaidhaa ||14||

He alone knows this object, to whom this store belongs; the Gurmukh is blessed with it, and does not come to regret. ||14||

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

har jeeau sabh meh rahiaa samaiee ||

The Dear Lord is pervading and permeating all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥

gur parasaadhee paiaa jaiee ||

By Guru's Grace, He is found.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪੇ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੫॥

aape mel milaae aape sabadhe sahaj samaidhaa ||15||

He Himself unites in His Union; through the Word of the Shabad, one intuitively merges with Him. ||15||